به گزارش آذر وطن؛ قاوال، از سازهای اصیل و ریشه‌دار موسیقی آذربایجان است، سازی که نسل جوان با تکیه بر میراث موسیقایی گذشتگان، تلاش می‌کند نغمه آن را زنده نگه داشته و به نسل‌های آینده منتقل کند.

یاشار نیک‌آسا با انتخاب این ساز، قدم در مسیری گذاشته که تنها به نوازندگی ختم نمی‌شود، بلکه او دغدغه حفظ و تداوم نسل نوازندگان قاوال و معرفی بیشتر این ساز اصیل آذربایجانی را دنبال می‌کند.

نیک‌آسا اکنون خود را برای حضور در ششمین جشنواره سراسری موسیقی موغام تبریز آماده می‌کند، به همین بهانه با این نوجوان هنرمند به گفت‌وگو نشستیم تا از نگاه او به جشنواره‌ها، قاوال و آینده موسیقی اصیل آذربایجان بشنویم.

• جشنواره های موسیقی سکوی پرتاب استعدادهای پنهان هستند

نوازنده جوان قاوال در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار آذروطن با اشاره به اهمیت جشنواره‌های موسیقی می‌گوید: به نظر من جشنواره‌ها فرصت خیلی خوبی برای دیده‌شدن استعدادهای پنهان هنرجوها هستند و حضور در چنین رویدادهایی می‌تواند اعتمادبه‌نفس هنرمندان جوان را افزایش دهد و تجربه بیشتری در اختیار آنها قرار دهد و انگیزه‌شان را برای ادامه مسیر هنری بیشتر کند.

یاشار نیک‌آسا با بیان اینکه جشنواره برای یک هنرجو فقط یک رقابت نیست اظهار می کند: جشنواره ها فرصتی برای محک زدن استعداد جوانان هستند و آشنایی بهتر هنرمندان با تجربه های یکدیگر هستند تا از تجربه اساتید استفاده کند و نقاط قوت و ضعف خود را بهتر بشناسد.

• قاوال، سازی که باید دوباره شنیده شود

او می گوید: قاوال یکی از سازهای اصیل آذربایجانی است و در بیشتر سبک‌های موسیقی آذربایجان مورد استفاده قرار می‌گیرد و ساز بسیار مهم و زیبایی است، اما متاسفانه تعداد نوازندگان تخصصی و بسیار مطرح این ساز زیاد نیست. نوازنده جوان قاوال ادامه می دهد: معرفی صحیح و اصولی قاوال می‌تواند باعث شود افراد بیشتری با این ساز آشنا شوند و به یادگیری آن علاقه‌مند شوند و اگر این ساز بیشتر معرفی شود، نسل جوان نیز می‌تواند ارتباط بیشتری با آن برقرار کند و زمینه برای ادامه مسیر نوازندگی قاوال فراهم شود.

• قاوال، رسالت حفظ میراث آذربایجان است

نیک‌آسا که از کودکی با صدای این ساز مانوس بوده است، می گوید: من از دوران کودکی به سازهای کوبه‌ای و به‌خصوص قاوال علاقه داشتم و این علاقه به مرور بیشتر شد و تصمیم گرفتم قاوال را به‌صورت جدی دنبال کنم، از طرفی، چون نوازنده‌های تخصصی این ساز زیاد نیستند، احساس کردم می‌توانم با یادگیری و فعالیت جدی در این زمینه، سهمی در حفظ و تداوم نسل نوازندگان قاوال و موسیقی آذربایجانی داشته باشم. او می افزاید: آموزش قاوال بخشی از علاقه و دغدغه‌ام نسبت به موسیقی و فرهنگ آذربایجان است.

این نوازنده جوان می‌گوید: استاد حمید شکور مسیر یادگیری مرا ساخت، من در مسیر آموزش قاوال فقط نزد استاد حمید شکور کار کرده‌ام و آموزش‌های اصلی‌ام را از این استاد فرا گرفته‌ام، البته برای پیشرفت بیشتر، آثار و شیوه کار دیگر اساتید را نیز دنبال می‌کردم و از تجربه‌ها و اجراهای آنها استفاده می‌کردم.

نیک آسا بیان می کند: به نظر من برای یک هنرجو مهم است که در کنار آموزش مستقیم، گوش‌دادن، دیدن و شناختن شیوه‌های مختلف نوازندگی را هم جدی بگیرد، چرا که همین موضوع می‌تواند نگاه هنری انسان را گسترده‌تر کند.

او خاطرنشان می کند: از جشنواره موغام تا جوان و شهریار، هر صحنه برای من تجربه‌ای تازه بوده است و در چند دوره از جشنواره‌های موغام، جوان و شهریار به‌عنوان شرکت‌کننده حضور داشته‌ام و در بعضی از این جشنواره‌ها موفق به کسب مقام‌های دوم و سوم شده‌ام و در طول این مسیر، با گروه‌ها و اساتید مختلف در تبریز نیز همکاری و فعالیت داشته‌ام و هرکدام از این تجربه‌ها برای من نکته و درس تازه‌ای داشته است.

این نوازنده ادامه می دهد: برای من مهم‌تر از رتبه‌ای که به دست می‌آورم، تجربه‌ای است که از حضور در جشنواره کسب می‌کنم، حتی اگر نتیجه مطابق انتظارم نباشد، باز هم حضور در جشنواره برایم ارزشمند است، چرا که باعث می‌شود چیزهای زیادی یاد بگیرم و برای حضورهای بعدی آماده‌تر شوم. نیک آسا بیان می‌کند: می‌خواهم قاوال را به نسل‌های بعد برسانم، علاقه‌مندی من به قاوال و موسیقی آذربایجانی باعث شده این ساز را به‌صورت جدی دنبال کنم و همچنان در مسیر یادگیری، کسب تجربه و پیشرفت گام بردارم.

او ابراز می کند: دوست دارم در آینده هم نوازندگی قاوال را به شکل جدی ادامه دهم و بتوانم سهمی در شناخته‌شدن بیشتر این ساز داشته باشم.

• قاوال، صدای آذربایجان است

این نوازنده می گوید: من با نوازندگی قاوال سعی ام بر این است تا صدای آذربایجان خاموش نماند، چرا که موسیقی آذربایجان بخش مهمی از هویت ماست و سازهای اصیل آن باید به نسل‌های بعد معرفی شوند. نیک آسا ادامه می دهد: قاوال یکی از سازهایی است که می‌تواند با صدای خودش بخشی از فرهنگ و موسیقی این سرزمین را زنده نگه دارد.

• صدای آذربایجان نباید خاموش شود

او بیان می کند: من مسیرم را تازه آغاز کرده‌ام و هنوز راه زیادی برای یادگیری و پیشرفت دارم، اما امیدوارم بتوانم با ادامه این مسیر، هم خودم پیشرفت کنم و هم در حفظ و تداوم موسیقی اصیل آذربایجان سهمی داشته باشم.

مصاحبه: زهرا ناصران